Eens was ik zeventien

En er ging een dag voorbij

Er ging een dag voorbij

Van klein geluk

Van snel en kort gewin

Van dromen in de wind

Men had het lang voorzien

Eens was ik zeventien

 

Toen werd ik eenentwintig jaar

En er ging geen dag voorbij

Er ging geen dag voorbij of jij was daar

Je lieve zachte lach

Die mij zomaar onverwacht

Verpletter-de zowaar

Eens was ik eenentwintig jaar

 

Ik werd toen vijfendertig jaar

Weg was ’t kind in mij

Maar voor elke droom die mij verried zou ik zingen in een lied

Van klein en stil verdriet

En ’t klinkt nu wel wat zwaar

Ik was pas vijfendertig jaar

 

 

Ben nu de 50 gepasseerd, terug is ’t kind in mij

Ben in de kracht van mijn bestaan

Hoe snel kan ’t gaan!

Géén cliché breekt mij meer op

Van de zee tot aan de maan

Blijf hier kind in mij

Want daar gaat een dag weer voorbij

Blijf hier kind in mij

Daar gaat een dag weer voorbij