Columns - Verhalen - Zondagstukken - Recensies

Sinatra's Ol' Man River

Sinatra

 

Sinatra, the chairman of the board, in zijn hoogtijdagen. Ik hoor mijn vader nog zeggen toen ik een jochie was: ‘Let op die lage noot, die lange adem, het machtsvertoon, tegelijk die phrasering, zo muzikaal, maar vooral het enorme inlevingsvermogen uitdrukkend - zijn muzikaliteit ten dienste ervan - je gelooft die man gewoon!’ Ach, mijn vader…  over hem gaat het nu niet.

 

Zoals alleen Billy Holiday (en Trijntje Oosterhuis) de klassieker Strange Fruit (de lijken die zij als meisje aan de bomen zag hangen) mocht zingen was dit nummer alleen voorbehouden aan zwarte zangers. Behalve Sinatra, hij mocht dit nummer zingen want hij plaveide door zijn vriendschap met Sammy Davis jr. de weg voor alle zwarte artiesten - die echter wel jarenlang via de ‘backdoor’ naar binnen moesten en dan alleen speelden voor wit publiek. Het lied gaat over de slavernij. Het hoofdstukje trouwens dat in míjn jeugd niet in de geschiedenisboeken voorkwam.

 

Vrijdagavond aan een mannentafel verhaalde een vriend over zijn vakantie in Amerika en schetste een avontuur in Florida waar hij en zijn vriendin bevriend raakten met Jim (60, CEO) all American boy, miljonair, gastvrij, vlot van de tongriem gesneden - type rugbyer, zo schetste mijn vriend. Jim leidde mijn vriend en zijn vriendin rond in het villapark waar hij woonde en hield even stil voor een protserig kasteel met een paars dak en knauwde doodleuk: “Can you imagine what colour lives under the purple roof!?”

 

‘Racisme en segregatie zijn onderdeel van de Amerikaanse samenleving, assimileren zoals wij in Europa graag willen hoeft daar niet,’ probeerde mijn vriend te nuanceren aan de mannentafel. Die nuancering kwam hem duur te staan en leidde tot een verhit debat waarna borden vlogen tegen net wit gestuukte muren, maar ook dat gaat buiten het bestek van dit stukje.

 

Wat ik er wel over wil zeggen in dit verband is dat voordat de borden vlogen Arnon Grunberg werd aangehaald.

 

Grunberg refereerde van de week in zijn ‘voetnoot’ aan het oude emancipatoire Europa. De hoop, de droom dat wij in Europa religie en etniciteit zullen overstijgen is vervlogen, schreef hij. Hij doelde op  de brandhaarden in Oost Europa en in Israël. ‘Wij zijn getuige van een stervingsproces,’ aldus Grunberg. ‘We moeten onze hoop vestigen op Amerika.’

 

Dat zou je denken als je Sintra dit nummer hoort zingen - notabene in de jaren zestig. All American boy Jim bewijst vijftig jaar na dato maar weer ‘s het tegenovergestelde. Sinatra had overigens diepe banden met de maffia en de door hen beheerste vakbonden en won via de maffia de verkiezingen voor zijn vriend John Kennedy. Diens broer Bobby liet hem als minister van justitie vallen en pakte diezelfde maffia hard aan. Hij bekocht het met de dood. Sinatra overleefde en werd republikein.

 

Tja, papa, ‘je gelooft ‘m gewoon, die Sinatra…’ ach, in the end zijn we misschien allemaal slaven blijft alleen de muziek over… - en ‘that ol’man, that river, who keeps on rolling along...’ https://www.youtube.com/watch?v=SGTUKhqz9_Afacebook blog foto