Columns - Verhalen - Zondagstukken - Recensies

Shaffy

Shaffy

Een veelbelovende serie over Shaffy vanavond op televisie. Uitgangspunt van maker Michiel van Erp begrijp ik zijn de ontmoetingen van Ramses met Amsterdammers. Zoals velen ontmoette ook ik hem - nu zo’n tien jaar geleden. Het was een mooie zomeravond, en hoewel het verre van ‘stil was in Amsterdam’, liep ik onbewust maar geheel in Ramses’ stijl over de gracht op zoek naar een klein barretje om te drinken en wat te mijmeren - misschien om wat te noteren (destijds dacht ik nog dat je onder invloed tot iets moois kon komen). Ik liep voor een vol terras langs en hoopte maar dat ik geen bekenden zou tegenkomen. Dus geheel tégen de stijl van Shaffy in keek ik krampachtig voor mij uit, op mijn hoede voor oud studiegenoten (waar het destijds in de stad van wemelde) die zouden roepen: ‘Hé Verheij - alles goed!’

En juist op dat moment hoor ik : ‘Hé chagrijn!’

Ik denk: ‘O nee he.’

En dan: ‘Jammer dat je doorloopt anders had je een bier gehad.’

En toen herkende ik zijn stem, en in een split second draaide ik me om en zei: ‘Kom maar op met dat bier dan.’

Hij bleek helemaal niet dronken of anderszins aangetast te zijn zoals ik misschien verwacht had.

Hij vertelde over Liesbeth en over Rod Mqcuen, die hij kende, we hadden het over de mooie song Cycles van Mcquen, over Gershwin, die uit de voormalige Sovjet gevlucht was, en we rookten en dronken, maar we werden helemaal niet dronken, hij zei dat ’t calvinisme veel kapot had gemaakt in Nederland. Uiteindelijk zei ik schaamtevol dat ook ik zing - en ik weet niet waar ik het vandaan haalde, maar ik produceerde één of twee noten - en ik was bang dat ik daarmee ’t gesprek kapot had gemaakt.

Maar hij stond op en hief zij handen hoog in de lucht en riep met overslaande stem: ‘Dat kerels als jij mijn soort liedjes zingen! Hij pakte mijn arm: ‘En ik wéét dat niet eens!’ Toen maakte hij een klein vreugdedansje voor het volle terras en betrok met veel gevoel voor drama mijn twee, drie noten definitief op zichzelf: ‘Daar-doe- ik- ’t- nou-allemaal-voor!’

Later schreef ik de bewuste avond indachtig en in zijn stijl op de melodie van Mcquen’s Cycles een Shaffy pastiche, een (eenvoudig) lied in zijn thematiek althans, althans een poging daartoe. (Hoewel ik meteen moet toegeven dat er nog een vleugje calvinisme in zit: ‘elke wind waait weer voorbij,’ komt toch echt uit Salamo’s Prediker). Het lied staat op mijn album Fijne Avond en dat als werktitel droeg: Roken Met De Buitenstaander, wat misschien een betere titel was geweest.

Het album met de Shaffy pastiche is via deze site te bestellen.

Ik zing een lied vandaag

 

 

Voel me moe, ben wat down

Maar zo zijn velen met mij

Toe gun me toch wat rust vandaag

Mijn hoofd komt maar langzaam vrij

Je leeft hier met seizoenen

Na de regen schijnt de zon

Dus ik zing een lied vandaag

Want morgen draait de wereld om

Mijn geloof, is wat men zegt

Dat je hier bent om te leven

En waarom, waarom zou je lang stilstaan

Er blijft altijd iets te geven

 

Want waar ik ook geweest ben

Elke wind waait weer voorbij

Dus ik zing een lied vandaag

En wacht maar even niet op mij

 

Er is zoveel waarvan ik heb geleerd

In aanzien en in schone schijn

Maar ik weet nu dat ik niets te zeggen heb

De wind trekt aan, de zon komt op

En laat me nu gewoon maar zijn

 

Want ik zing een lied vandaag

Ook al heb ik me thuis verscholen

M'n liefde vertrok, de noorderzon scheen

Vannacht is mijn fiets gestolen

Ik ben weer vrij, 't Is om te lachen

Verder kan ik niet veel doen

Dus ik zing een lied vandaag

Want morgen blijft een visioen

Dus ik zing een lied vandaag

Want morgen blijft een visioen