Columns - Verhalen - Zondagstukken - Recensies

Nachtcafé

 
Gisteren na ons optreden fietste ik naar huis en nam nog een afzakker bij mij in de buurt in een nachtcafé. Links van mij zat een ooit veel belovende en mooie advocate, om haar heen stonden twee semi bekende mannen van tv, ze zeiden niet veel, ze hingen meer. Ik dacht aan wat goed was gegaan die avond en wat beter kon. Als ik daar niet aan had gedacht had ik de semi bekende mannen van tv misschien horen hijgen. Aan de andere kant, rechts van mij, zaten twee schrijvers, de ene had een grijze baard, de ander was wat corpulent. ‘Jij bent goed,’ zei de baard tegen de corpulente. ‘Ik hou zo van jouw werk,’ zei de dikke. ‘Niet zoals die Siebelink, die mooischrijver!’ Ze bulderden van het lachen en omhelsden mekaar. De ooit veelbelovende en mooie advocate stal mijn bakje pinda’s. Ik vond dat Perfect Day van Lou Reed goed was gegaan en dacht aan wat hij had gezegd: ‘I’m not fixed.’ Ik draaide me om net toen de advocate opstond, ze gaf me een soepele 'high five' in ’t voorbij gaan. De twee semi bekende mannen van tv kwijlden in haar kielzog.

De schrijvers stonden nu ook op en waggelden naar de uitgang. Onder ‘t rode tochtgordijn maakten ze een dansje en ik hoorde ik de baard zeggen: ‘Beste vrind, laten we één ding af spreken: ik spreek op jouw begrafenis, jij op de mijne, oké?’
‘Af-ge-spro-ken!’  bulderde de dikke.
Mijn bier sloeg dood.

(Onder liedteksten op deze site vindt u de tekst van het gelijknamige lied Nachtcafé)