Columns - Verhalen - Zondagstukken - Recensies

Minister Timmermans

De toespraak van minister Timmermans voor de UN getuigde van groot inlevingsvermogen en vakmanschap. Zich bewust van het oog van de wereld had hij voor mij het zakdoekje mogen weglaten. En met het aantal ‘likes’ en ‘shares’ daalt mijn waardering er evenredig voor. Dat is misschien onterecht. Maar als mensen spreken van een ‘historische speech’ zijn zij voor mijn gevoel alle verhoudingen kwijt en verdwaald in de vreemde dynamiek van social media. Net als de degenen die via deze media oproepen tot militaire actie richting het oosten. (Filosofe Désanne van Brederode schreef overigens met betrekking tot de vele deelnemingen via Facebook dat ‘niets doen’ ook en ‘zwijgen’ ook daden zijn).  Mijn afwaardering van de bewogen toespraak van Timmermans is dus ook het gevolg van de dynamiek binnen dit medium. Hierbij probeer ik die weer in perspectief te plaatsen. De woorden van minister Timmermans bieden enige en schrale troost voor de nabestaanden van de slachtoffers van de vliegramp (en dan vooral omdat hij het niet heeft nagelaten).facebook blog foto