Columns - Verhalen - Zondagstukken - Recensies

De Ontgroening Moet Om

De ontgroening moet om

“Hele lagen managers worden uit de lijn gesneden, robotica vereist straks louter klantvriendelijke en dienstverlenende arbeid. En binnen het corps slaan ze mekaar de kop in.”

“Nee, het hele land lacht je uit, en je kruipt lekker terug in je vooroorlogse bunker!"

 

‘De ontgroening mag wel wat vrolijker,‘ schreef Sander Schimmelpennick in Quote. ‘Met je tandenborstel de badkamer schoon laten maken kan wel,’ tekende Maarten Veeger op (RTLz). Landelijke studentenverenigingen buiten (!) het corps starten een samenwerkingsverband om de nieuwe tijd te lijf te gaan. ‘Omdat onze generatie nooit tegenslagen heeft gekend' (het Parool zaterdag).’ En de ontgroening bij het corps mag wat vro-lij-ker? Na zeventig jaar erkennen we dat we in Indonesië geen ‘excessen’ maar oorlogsmisdaden pleegden; we bouwen - al la Trump - een onzichtbare muur langs de grens van Europa; klagen over een gekleurde Piet, sinterklaas dreigt met het corps en het badwater mee te verzuipen; klimaatwerkers krijgen van de overheid stiekem al acht miljard om klimaatverandering tegen te gaan, (maar geen partij die dat hardop durft te zeggen; volgens McKinsey moeten het er snel tien worden om in 2050 niet ten onder te gaan); in Maassluis, Zaandam en Culemborg zijn we bang voor sociale opstand. En studenten van het corps mogen de badkamer schoonmaken met een tandenborstel? Of ‘t wat vro-lij-ker mag?!

Ja, de lijst met meisjes is totaal uit z’n verband getrokken, zoals ik van de week schreef (zie mijn blog van vrijdag jl). Het is even ‘schrikken en slikken' voor de dames: maar ‘de gorre kutten en het kanon’ zijn niet meer dan een flauwe karikatuur, een stripfiguur (voorkomend in alle geledingen van de maatschappij; bovendien een letterlijk citaat van Hans Teeuwen). De jongen die met een stok geslagen is - dát is ernstig. Maar wanneer krijgen we het echte verhaal te horen? En hoe gaat het met hem? (Wat was Youp weer makkelijk in het NRC!) Hoe je het ook went of keert: het stokincident is verschrikkelijk, en het strafrecht moet z’n werk doen als dat nodig is; maar net als het dood drinken van de eerstejaars twintig jaar geleden, de ‘roetkap affaire’ in de jaren zestig, is en blijft het een incident.

Toch moet de ontgroening om. Het quasi elitaire karakter van ‘alles binnenskamers houden' werkt al jaren niet meer. En we hebben nu internet. Hoewel onze samenleving continue in stress verkeert en in een vreemde identiteitscrisis (ja, volgende week is alles weer vergeten en zijn we weer met Piet of een of andere flogger druk), accepteren we dit soort excessen niet meer. Hele lagen managers worden uit de lijn gesneden, robotica vereist straks louter klantvriendelijke en dienstverlenende arbeid, we krijgen zeeën van tijd. En binnen het corps slaan ze mekaar de kop in. Dat kan niet. De samenleving maakt zich zorgen om globale ongelijkheid, over sociale opstand. Corpsleden moeten zich daarvan bewust worden. Bedenk: met de ontwikkeling van technologie en welvaart (in onze nog altijd broze bubbel) worden we empathischer, psychologischer onderlegd. We moeten wel, zegt gedragsdeskundige en econoom Jeremy Rifkin. Het is een onontkoombaar en evolutionair mechanisme. Via rooksignalen naar de boekdrukkunst en de telegraaf, via de telefoon naar internet; het vereist betere communicatie en meer verplaatsingsvermogen, omdat er meer en meer mensen bij betrokken zijn. Laat het Groninger Studenten Corps het roer omgooien en voorloper zijn!

En nee, het is een fabeltje dat je alleen een band tussen eerstejaars kunt smeden door ze louter flauwe klusjes, of andere ‘suffe’ afzeik taferelen te laten ondergaan, zoals dezer dagen veel oud corps leden hun jaren oude langspeelplaat afdraaiden. Maak van die ontgroening een film, een avontuur, een mystieke reis naar maatschappelijke creativiteit, verbeelding en poëzie. Maak er een queeste van, een zoektocht naar een heilige graal - binnen, maar toch buiten de samenleving. Met de ‘corpsbul’ als beloning. Iets waar je met recht trots op kunt zijn. Laat de ‘millennials’ in een donker bos Medea vinden, de vrouw die dood ging van de liefde; ze blijkt een pik te hebben; speel ze uit, verwonder ze, verwar ze, de ‘sheriffs’ en de Banga’s van het corps. Zet ze voor straf in een Drama Driehoek. Organiseer gefundeerde rollenspelen (op scholen gebeurt dit notabene al!) Geef ze Hazes, maar geef ze vooral Nietsche, geef ze Shakespeare! Leer ze over groepsdynamiek en het 'zondebokprincipe', leer ze hoe moeilijk empathie is. Ja, je zou 't niet zeggen, maar veel van die elementen zitten al in de ontgroening. ’t Mag allemaal een stuk dieper. Ga je nou verdomme studeren of niet!

Laat het bestuur van Vindicat een werkgroep samenstellen van oud leden, een werkgroep van filosofen, sociaal psychologen, politicologen en dramaturgen (laat bijvoorbeeld Jochem Meijer meedoen, de vrouwelijke ex rector Suzanne Heering, en schrijver Arthur Umbgrove), en zet die hele ontgroening op de schop. Nee, geen gezever, effe geen yoga, geen schoolreisje. Maak ‘t echt; zet het mes op tafel. Op ‘t scherpst van de snede - van een paar krachttermen gaat niemand dood. Geef ze Afro Jack, maar vooral Ede Staal. Laat ze onkruid plukken op 't Gronings land (zoals al sinds jaar en dag gebeurt) en vluchtelingen helpen in kampen. Geef ze Aristotelis’ drie waarden voor het bouwen van een betoog: logos, pathos en ethos (rector Stijn begint morgen!) Laat ze debatteren en flikker hun telefoon in een virtuele Hoornse plas. Oefen de kunst van het gesprek onder leiding van professionals. Leidt ontgroeningscommissies op. Leer ze de waarden en geschiedenis van het corps, de aloude tradities zoals dasje vechten, de jaarliederen, enzovoort, maar geen fysiek geweld, en - hoe zuiverend voor de tere zieltjes ook - geen tandenborstel-gepoets. Laat zien dat het corps midden in een veranderende wereld wil staan.

O, ik hoor ze al brullen de brallebozen: wij zijn geen ‘knorren’, we zijn geen geitenwollen sok als Hendrik de Cock! Nee, het hele land lacht je uit, en je kruipt lekker terug in je vooroorlogse bunker! Ik geloof meteen dat je ‘t logge schip slechts een paar graden kan sturen, en dat de lol van zo’n studententijd altijd blijft: lekker doen wat niet mag. Maar stel je aan de andere kant niet aan: je hoeft verdomme geen hipster te worden! Asjeblieft: weg met de valse ‘aardigheidscultuur’, het ‘fijne avond jargon' - (niet te verwarren met het ‘avondland’ - leg uit wat dat is!); weg met de schizofrenie van het ‘ongefundeerd positivisme’ die zo kenmerkend is voor onze tijd (enerzijds van alles roepen, en daarna in een politiek correcte ‘aardigheidskramp’ schieten omdat alles open ligt en iedereen alles ziet). Op dit scherpe vlak kan en moet de corpsbal zich blijven onderscheiden: hard op de zaak, zacht op de persoon. En asjeblieft, koester het vileine corporale ‘ondertoontje’, de stijlvormen van ironie en de parabool (glashard het tegenovergestelde betogen van wat je bedoelt; moeten ze maar begrijpen hoe volstrekt benepen die ander z’n mening is!) Bouw het uit - maak er een vak van, een stoomcursus!

Wie dat allemaal moet betalen?

Oud leden. Zij zijn medeplichtig. De oude rijke corps families. Als ze een instituut als de Nieuwe Poort (een sociëteit die een kerk wil zijn) op de Zuidas willen financieren, willen ze vast ook dit 'erfgoed' beschermen.

En anders betaalt Hooghoudt!facebook blog foto

facebook blog foto